Niezależność prokuratora wymaga istnienia organu, który nie podlega Prokuratorowi Generalnemu, Prokuratorom Okręgowym, Ministrowi Sprawiedliwości ani rządowi, a jednocześnie może uczestniczyć w najważniejszych procedurach dotyczących obsadzania stanowisk i odpowiedzialności zawodowej prokuratorów.Taką funkcję powinna pełnić Krajowa Rada Prokuratorów. Jej członkowie nie są powoływani przez polityków ani kierownictwo prokuratury. Wybierają ich bezpośrednio sami prokuratorzy - po dwóch w każdym z 16 okręgów, co daje łącznie 32 członków.Równa liczba przedstawicieli każdego okręgu zapobiega dominacji największych regionów i zapewnia terytorialną równowagę. Zwiększenie liczby członków do 32 tworzy również odpowiednio dużą pulę osób, z której można losować składy do konkursów i postępowań dyscyplinarnych bez nadmiernego angażowania ciągle tych samych prokuratorów.Członkiem Rady może zostać wyłącznie prokurator posiadający co najmniej 15-letni staż zawodowy. Osoby uczestniczące w podejmowaniu decyzji dotyczących kariery zawodowej i odpowiedzialności innych prokuratorów powinny posiadać odpowiednio duże doświadczenie praktyczne oraz znajomość funkcjonowania prokuratury.Kadencja członka Krajowej Rady Prokuratorów trwa 7 lat i nie może zostać powtórzona. Nieodnawialność kadencji ogranicza ryzyko podejmowania decyzji z myślą o uzyskaniu poparcia potrzebnego do ponownego wyboru i utrudnia powstawanie trwałych układów personalnych wewnątrz Rady.Krajowa Rada Prokuratorów nie powinna jednak podejmować decyzji w konkretnych sprawach jako 32-osobowy organ. Jej zasadniczą funkcją jest stworzenie niezależnej puli do losowania osób uczestniczących w określonych procedurach.W konkursie na wolne stanowisko prokuratorskie uczestniczy dwóch losowo wybranych członków Rady wraz z kierownikiem jednostki prowadzącej nabór. Natomiast sprawy dotyczące odpowiedzialności dyscyplinarnej rozpoznaje trzyosobowy skład losowany spośród członków KRP.Członkowie pochodzący z okręgu, którego dotyczy konkurs lub postępowanie dyscyplinarne, powinni być wyłączeni z losowania. Wyłączeniu podlega również osoba pozostająca z kandydatem lub obwinionym w relacji zawodowej, rodzinnej, osobistej albo innej mogącej wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności.Szczególnie ważny jest sam sposób tworzenia składów. Nikt nie może wskazywać osób, które mają rozpoznawać konkretną sprawę. Losowanie powinno następować automatycznie, według wcześniej określonych, jawnych i możliwych do późniejszego zweryfikowania zasad. Prokurator Generalny, Prokurator Okręgowy ani kierownictwo KRP nie mogą dobierać składu do konkretnego prokuratora lub kandydata.Krajowa Rada Prokuratorów nie staje się przy tym kolejnym szczeblem kierownictwa prokuratury. Nie prowadzi postępowań karnych, nie wydaje prokuratorom poleceń procesowych i nie zarządza prokuraturami. Jej zadaniem jest zapewnienie niezależnego mechanizmu personalnego dla konkursów i odpowiedzialności dyscyplinarnej.Krajowa Rada Prokuratorów ma stanowić bezpiecznik pomiędzy niezależnością prokuratora a koniecznością jego zawodowej odpowiedzialności. Jej konstrukcja opiera się na trzech zasadach: wyborze przez samych prokuratorów, długiej i nieodnawialnej kadencji oraz losowym doborze osób rozstrzygających konkretne sprawy.